Na różne sposoby możemy poznawać Ewangelię – od słuchania jej podczas liturgii, przez różne formy lektury we wspólnocie podczas spotkań formacyjnych, po lekturę indywidualną, modlitewną, medytacyjną czy poznawczą. Istnieje ryzyko związane z tym, że jeśli ktoś ogranicza się tylko do słuchania Ewangelii w kościele, nie ma okazji poznawania dłuższych fragmentów, a więc łączenia ze sobą w kontekście scen, które poznał pojedynczo, np. dłuższych mów Jezusa, albo tego, w jaki sposób jego nauczanie jest odpowiedzią na konkretne wydarzenia.

„Kto z was jest bez grzechu, niech pierwszy rzuci w nią kamieniem.” Dla niektórych te słowa Jezusa to swoisty wytrych, mający stanowić argument za tym, żebyśmy siebie przypadkiem nawzajem nie upominali, bo przecież każdy ma coś na sumieniu. Czy jednak Jezus mówi do kobiety pochwyconej na cudzołóstwie, żeby szła i grzeszyła, bo inni też grzeszą? Przeciwnie! Jezus patrzy na nią z miłością i poleca jej wyraźnie, aby już nie grzeszyła… wyraźnie powołując się na to, że nikt jej nie potępił.